Welzijn op Recept, het andere recept: Dirk
‘Als je veel hebt meegemaakt, is contact maken lastiger’
Dirk is geen prater van nature. Bijna 73, al 16 jaar alleen en sinds 4 jaar met pensioen. Hij werkte 50 jaar in de bouw als loodgieter en daarnaast 30 jaar in een slachterij. Met hulp van zijn welzijnscoach Francis ontdekte Dirk dat hij graag iets voor anderen wilde doen, het liefst gecombineerd met zijn hobby koken. Vanuit Welzijn op Recept kwam hij in contact met Jette, coördinator bij Stichting Kerk en Buurt Westerpark, die meteen een plek voor hem vond in het buurtrestaurant.
Een praatje kan al genoeg zijn
Dirk nam meteen een kijkje in het buurtrestaurant en raakte aan de praat met de kok. ‘Dat praatje vind ik het leukst’, vertelt hij. ‘Mijn dochter zou zeggen dat ze me nog nooit zoveel heeft horen kletsen. Als je veel hebt meegemaakt, is contact maken lastiger. Maar zo gaat dat als je een klik hebt met iemand.’
< Tekst gaat verder onder de foto >
Een leven vol herinneringen
De moeilijkheden begonnen na zijn veertigste. Dirk blikt terug: ‘In die tijd heb ik een paar activiteiten gedaan die niet door de beugel konden en werd ik naar de Waag (GGZ) gestuurd.’ Daar kwam, zoals hij zelf zegt, voor het eerst zijn emotionele kant naar boven.
‘In mijn jeugd ben ik in alle tehuizen geweest die er bestaan. Dan wordt “houden van” heel moeilijk. Dan durf je geen verbinding aan te gaan.’ Het waren jaren waarin gevoelens ver weggestopt werden. Tot Dirk bij de GGZ terechtkwam. ‘Ik ben onder hypnose geweest. Daar brak ik. Het was zwaar, maar het heeft me goed gedaan.’
Hij herkent nog altijd hoe moeilijk het is om écht contact toe te laten. ‘Als ik iemand zou ontmoeten die zich net zo voelt als ik vroeger? Ik zou geen contact kunnen maken. Niemand kwam er bij mij door. En dat is nog zo. Mijn schulp, mijn schuld, snap je? Niet andermans schuld.’
Aansluiting vinden via Welzijn op Recept
Toch is Dirk blij dat Francis hem aanmoedigde opnieuw verbinding te zoeken. Hij geniet van het buurtrestaurant en de gesprekken die vanzelf ontstaan. ‘Ik vind het gewoon gezellig even een praatje. Straks lig ik thuis op de bank, dan denk ik: ja, dit was goed. Snap je?’
Het zit 'm voor Dirk in kleine dingen. Écht gezien worden, even aandacht, een vriendelijk woord. ‘Omdat je anders altijd zo bot wordt behandeld. Alsof je nooit iets goed doet. Dat hoorde ik vroeger. Maar nu hebben ze eindelijk eens naar me geluisterd. Dat mis ik vaak.’
Meer weten over Welzijn op Recept? Bekijk het hier. Of lees de verhalen van ervaringsdeskundigen.
