Het initiatief: de multiculturele eetclub
“Je hoeft het niet over dementie te hebben. Gewoon aanschuiven en samen eten is al genoeg”
In Amsterdam-Noord komen buurtbewoners, mantelzorgers en mensen met dementie samen voor een bijzonder diner: de multiculturele eetclub van het Amsterdams Ontmoetingscentrum (AOC). Wat begon als een proef groeide uit tot een maandelijkse traditie in buurtcentrum De Evenaar. Programmacoördinator Marjolein en buurtbewoner Corry vertellen hoe eten hier zorgt voor ontmoeting, begrip en gezelligheid.
Een bord vol verbinding
De multiculturele eetclub is een initiatief van het AOC, onderdeel van Combiwel Buurtwerk. ‘Niet iedereen weet de weg naar ons ontmoetingscentrum te vinden’, vertelt Marjolein. ‘Daarom hebben we nagedacht over manieren om zichtbaarder te worden in de buurt en de drempel tot een bezoekje te verlagen. Zo is de multiculturele eetclub ontstaan.’
En hoe kun je mensen beter bij elkaar brengen dan met eten? Marjolein: ‘Het laat zien dat het in ons centrum niet alleen draait om zorg, maar ook om plezier, contact en herkenning’.
Het AOC is er voor mensen met (beginnende) dementie en hun mantelzorgers, maar ook buurtbewoners zijn er van harte welkom. Juist die mix zorgt voor bijzondere gesprekken en ontmoetingen. ‘Er is nog veel terughoudendheid als het gaat om dementie,’ merkt Marjolein. ‘Wat zeg je wel of niet? Hoe gedraag je je? Tijdens de eetclub merken mensen dat het vooral gaat om menselijk contact. En dat het helemaal niet ingewikkeld hoeft te zijn.’
< Tekst gaat verder onder de foto >
Elke maand een andere smaak
Tijdens de avonden staat telkens een ander land centraal. Vaste kok Nick, een jongen van 25 jaar, kookt elke maand vrijwillig een uitgebreide 3-gangenmaaltijd. Als het even kan samen met iemand die afkomstig is uit het betreffende land. Marjolein: ‘We hadden al Mexicaans, Thais, Spaans en binnenkort Turks. We draaien muziek uit dat land, laten beelden zien op een groot scherm… Het is echt even op reis in je eigen buurt’.
Corry, een actieve buurtbewoner van 73, is er sinds de eerste keer bij. ‘Ik zag een flyer liggen na mijn gymclubje en dacht: dit lijkt me leuk. En dat was het ook! Elke keer is het weer anders, het eten is heerlijk en de sfeer is ontzettend fijn. Echt een genietmomentje.’
< Tekst gaat verder onder de foto >
Van kennismaken naar contact
De eetclub draait niet alleen om lekker eten, maar ook om elkaar leren kennen. ‘In het begin zat iedereen nog een beetje bij zijn eigen groepje,’ herinnert Marjolein zich. ‘Maar dat begint langzaam te veranderen. Mensen groeten elkaar, herinneren zich gesprekken van vorige keer én helpen elkaar als dat nodig is.’
Ook Corry merkt dat de avonden iets losmaken. Ze nam haar gymmaatje Kees mee, die vaak wat vergeetachtig is. ‘Door de eetclub heeft hij kennisgemaakt met het AOC en tegenwoordig gaat hij er elke week naartoe. Soms moet hij er even aan worden herinnerd, maar hij vindt het heerlijk. Hij hoort er helemaal bij.’
< Tekst gaat verder onder de foto >
Meer dan alleen gezelligheid
Naast verbinding draagt de eetclub bij aan serieuze doelen: het doorbreken van het taboe rond dementie, het vergroten van het netwerk van mantelzorgers en het tegengaan van eenzaamheid. ‘We zien hoe waardevol het is dat mensen in contact komen met anderen en een plek hebben waar ze welkom zijn,’ zegt Marjolein. ‘Dat doet echt iets met mensen.’
Corry vult aan: ‘Ik ben zelf niet eenzaam, maar ik zie om me heen hoe belangrijk dit soort avonden zijn. Je hoeft even niks, je hoeft niet te koken, je bent gewoon samen. Dat maakt echt verschil’.
< Tekst gaat verder onder de foto >
Op naar meer
De multiculturele eetclub is inmiddels een vaste waarde binnen het AOC. Er ligt een subsidieaanvraag klaar om de maaltijdprijs te kunnen verlagen, zodat nog meer mensen kunnen deelnemen. ‘En het initiatief verspreidt zich verder onder andere AOC’s’, vertelt Marjolein enthousiast. ‘Het is echt een succesverhaal. Niet alleen omdat het gezellig is, maar vooral omdat het mensen samenbrengt. Het geeft het gevoel: jij hoort erbij. En dat is misschien wel het belangrijkste van alles.’